Проблемы конституционализма

Скачать в pdf «Проблемы конституционализма»


Спадчынных правоу пазбаулялiся жанчыны, яюя выйшлi замуж без згоды бацькоу або апекуноу, а мужчыны былi поунасцю незалежныя ад волi сваix блiзкix. Такiм чынам, шстытуцыя спадкаемства, даволi распрацаваная у тагачасным праве Беларусi, была накiраваная на забеспячэнне маёмасных правоу дзяцей i 1ншых асобау, звязаных роднасцю. Спецiфiчнай рысай спадкавання у праве Беларую ёсць права на вызначаную частку нерухо-май маёмасцi для дачок; дакладнасць вызначэння часткi дачок у нерухомай маёмасцi, што звязана з пэунасцю закону наконт пасагу i вена.


Цесна звязана з сямейнымi дачыненнямi права на апеку. У аснову закананадауства па Статутах 1529,1566,1588 гг. была пакладзена канцэпцыя апею як абавязак клопату дзяржавы пра асобау, яюя па тагачасных поглядах, сам1 не могуць клапацiцца пра сябе. Таюм1 л1чыл1ся непауналетнiя дзещ, незамужтя жанчыны i iншыя асобы, напрыклад, хворыя.


1нстытуцыя апекi дастатутавага перыяду iстотна адрознiвалася ад апею паводле статуту. Становiшча удавы згодна з прывiлеямi XV ст. (агульнадзяржаунымi законамi ) вызна-чалася шырокiмi правамi па апецы у вынiку “сядзення на Удовiным стальцы”, але канарэтна гэтыя правы не рэгламентавалкя. Жанчына па смерцi мужа спачатку заставалася уладальнщай усей маёмасщ, апякавала дзяцей i юравала ix маёмасцю пажыццёва або да уступлення у новы шлюб. У апошнiм выпадку сямейная маёмасць распадалася, таму што удава была абавязаная паюнуць сабе толькi вена, але аддаць нерухомасць першага мужа яго спадчыннiкам — дзецям, а пры ix адсутнасцi — мужавай раднй У iнтэрэсаx земскай службы рабтся выняткi. Сыны у штэрэсах вайсковай службы маглi атрымлiваць спадчынныя ма-ёнткi бацькi незалежна ад становшча удавы — выйшла яна замуж або не.


1нстытуцыя апею паводле статуту уяуляла сабой апеку па законе, па тэстаменце, па прызначэнт дзяржаунай улады. Апека па законе ёсць самы старадаут ввд апекi. Першы Статут рэгулюю у асноуным дачыненнi апекi па закону, але апека па тэстаменту таксама прызна-валася,друп Статут аддавау ёй перавагу, а у трэщм Статуце гэты вiд апекi прызнавауся прыярытэтным. Але i тады, калi апека не была прызначана бацькам у тэстаменце, яна наставала паводле закону. K^i не было бацькоу, апекуном згодна з законам станавiуся старэйшы брат, кроуныя (мужчыны) па лiнii бацькi, пры ix адсутнасщ — родныя (мужчыны) па лшй мацi, калi i таюх не было, то родныя (жанчыны) па лiнii бацькi, а затым — па лiнii мацi. Пры гэтым ад апекуноу-жанчын патрабавалiся дадатковыя гарантыi ix матэрыяльнага дабрабыту: сямейны стан, добрапрыстойнасць, матэрыяльная забяспечанасць i згода мужа. За стагоддзе змяянтся значна правы удавы на апеку сваix дзяцей i ix маёмасцйУ вынiку Статут1588 г. увасабляу падобны да рымскага падыxод да жанчын-апякунак — практычнае ix адxiленне ад апею, гэта значыць, ад юравання маёмасцю.

Скачать в pdf «Проблемы конституционализма»