Проблемы конституционализма

Скачать в pdf «Проблемы конституционализма»


Для забеспячэння маёмасщ жоню , яе пасагу, муж павшен быу у адказ затсаць частку сваёй маёмасщ (1/3 ), якая называлася вена i мела асобны прававы рэжым: распараджацца гэтай маёмасцю магчыма было толью са згоды жонкi. Пасля смерщ мужа жонка валодала ве-наванай маёмасцю пажыццёва.


Пасаг i вена фармiравалi спадчынную маёмасць, якая пераходзша да спадчынткау па закону або па тэстаменту (завешчанне). Спадчыннiкамi па закону была чарга кроуных родных: дзещ, браты i сёстры, бацькi. Па тэстаменту можна было прызначыць спадкаемцам неродную, чужую асобу. Закон падзяляу парадак спадкавання пасля мащ i пасля бацью. Спад-чыну пасля мащ атрымлiвалi дочкi i сыны у роуных далях, а маёмасць пасля бацью пера-xодзiла 3/4 сынам, а 1/4 дочкам. Часцей за усё бацькi урауноувалi маёмасныя валодант дзя-цей шляхам “затсау” дочкам маёмасщ пры сваiм жыццi. Спадчыннiкамi маглi быць толькi законныя дзещ, у сувязi з чым узрасло значэнне законнага шлюбу (вянчальнага). Незакон-нымi лiчылiся дзецi ад невенчаных шлюбау, а таксама пры адмове бацью ад бацькоуства. Пры гэтым прадугледжвалася, што бацька не можа адмовщца ад бацькоуства, калi пэуны мо-мант прызнавау дзiця сваiм.


Бенкарты не атрымлiвалi бацькоускай спадчыны. Пад уплывам царкоунага права Ста-тутут 1566 г. разглядау пазашлюбнае дзщя мужчыны пры яго законным шлюбе з шшай жан-чынай як бенкарта. Гэтае дзщя заставалася у становiшчы бенкарта i не атрымлiвала спадчыны пасля бацью, нават калi апошнi пазней уступау у шлюб з ягонай мащ. У таюм выпадку шнавала практыка набiлiтацыi такix дзяцей праз манарха i сойм, але ,зразумела, для вельмi уплывовых асоб дзяржавы.


Сужэнцы па законых тых часоу не атрымлiвалi спадчыны адзiн пасля другога, i толькi Статут 1588 г., як лiчыцца пад уплывам магдэбургскага права, рэгулявау дачыненнi у спадкаваннi супольна набытай маёмасцi мужа i жонкi ( калi яны не мелi да шлюбу тякай уласнай маёмасц1, а усю маёмасць нажылi у шлюбе). Tолькi у гэтым выпадку пры адсутнасщ дзяцей — спадчынткау маёмасць цалкам пераходзша да аднаго з сужэнцау, яю перажыу другога. Kалi ад шлюбу былi дзецi, то яны атрымлiвалi пасля смерцi бацькi 2/3, а мащ заставалася 1/3 частка маёмасщ. Тое ж тычылася i бацью. 1снуе меркаванне , што у гэтай норме знай-шоу адлюстраванне уплыу магдэбургскага права, якое першае зацвердзша прынцып роунасцi правоу жанчыны i мужчыны з таго, што яны нараджаюцца на свет роунымй

Скачать в pdf «Проблемы конституционализма»